CULEMBORG - Na zijn eerdere documentaire over geluk, waarmee hij al indruk maakte, koos Jelle van Schagen voor een nieuw onderwerp dat hem persoonlijk raakt. Zijn nieuwste documentaire Hokjes leverde hem de derde prijs op bij het Nationaal Filmfestival voor Scholieren (NFFS). Een film die niet alleen over hokjes gaat, maar er juist één probeert te doorbreken.
Iemand met een fatbike wordt meteen in een hokje gestopt. Maar dat zegt niets. Die persoon kan in het echt gewoon superaardig zijn.”
“Op mijn oude school merkte ik altijd al dat ik in een hokje gestopt werd,” vertelt Jelle. “Ik had daar echt last van en ben zelfs een keer naar een andere school gegaan.” Hij zag het ook bij anderen gebeuren. “Bijvoorbeeld: iemand met een fatbike wordt meteen in een hokje gestopt. Maar dat zegt niets. Die persoon kan in het echt gewoon superaardig zijn.” Juist dat onbewuste oordelen wilde hij zichtbaar maken. “Mensen hebben vaak niet door dat ze het doen. Met deze documentaire hoop ik dat we dat iets meer doorhebben.”
Van moodboard tot montageJelle begon zijn project zoals hij altijd doet: met een moodboard. “Ik begin op Pinterest met kleuren en sferen. Ik denk na over wat voor gevoel de documentaire moet krijgen.” Daarna schrijft hij vragen voor interviews en zoekt mensen uit die hij wil spreken. “Als ik weet wie ik wil filmen, ga ik contact leggen. Dan ontstaat er vanzelf een band.”
Aanvankelijk wilde hij fictie met non-fictie combineren, maar dat bleek met de beschikbare middelen niet haalbaar. “Dus ben ik van dat concept afgestapt,” zegt hij. Wel vond hij een creatieve oplossing voor de overgangen in de film. “Ik wist niet goed hoe ik dat moest doen, tot ik op het idee kwam van de cd-speler. Dat maakte alles vloeiend. En dat vind ik belangrijk: dat een documentaire niet aanvoelt als losse brokken.”
Het is leuk dat je werk erkend wordt, maar het doet ook iets in mezelf. Ik vind het mooi om iets te maken waar anderen iets aan hebben.”
Muziek en detailsVoor de muziek gebruikte hij een album van de band De Zweefclub. “Een supermooi album. Ik mocht het gebruiken en het paste precies bij de sfeer.” De jury van het NFFS prees zijn keuzes: de muziek, de rustige structuur en hoe de namen van de geïnterviewden telkens in dezelfde stijl verschenen.
Met Hokjes won hij de derde prijs en mocht hij als onderdeel van zijn beloning naar Brussel, waar hij in de jeugdjury van een internationaal filmfestival zat. “Dat was echt heel vet,” vertelt Jelle. “Ik ontmoette mensen uit Polen, Kroatië, Siberië, België… allemaal jonge makers. Dat was een bijzondere ervaring.”
Meer dan een prijsVoor Jelle draait het echter niet alleen om erkenning. “Het is leuk dat je werk erkend wordt, maar het doet ook iets in mezelf. Ik vind het mooi om iets te maken waar anderen iets aan hebben.” Zijn documentaire noemt hij een gespreksstarter. “Het onderwerp leeft overal. Mensen stoppen elkaar in hokjes zonder dat ze dat doorhebben. Als je dat met film kunt laten zien, kun je iets veranderen.”
De documentaire van Jelle is te zien op
YouTube. 
