HOEF EN HAAG - Tijdens een bruisend gesprek met Christiaan Nelemans, vrijwilliger in Vianen en Hoef en Haag, spat het enthousiasme en zijn energie ervan af. Als achtjarige jongen kwam hij samen met zijn moeder in Vianen wonen. Hij doorliep er de basisschool en vervolgde daarna zijn voortgezet onderwijs in Nieuwegein. Zeven jaar geleden verruilde hij Vianen voor Hoef en Haag – om zich hier met zijn gezin te settelen. We zochten hem op om te horen waarom hij, naast een gezin en een fulltime baan, tóch actief werd als vrijwilliger bij dorpsvereniging Ons Hoef en Haag. Al vier jaar is hij bestuurslid.
Werken aan een dorp voor iedereen De dorpsvereniging zet zich op allerlei fronten in voor de bewoners. Ze onderhouden contact met de gemeente over onder meer het tekort aan schoolplekken, de komst van het AZC, openbaar vervoer en de veiligheid van fietsers rondom het dorp. Daarnaast worden er meerdere keren per jaar gezellige evenementen georganiseerd voor jong en oud. En laat dat nu precies het terrein zijn waar Christiaan het liefst zijn energie in steekt. “Binnen onze vereniging hebben we een tak ‘belangenbehartiging’ waar slimme mensen met verstand van zaken zich bezighouden met de serieuze onderwerpen. Ik richt mij vooral op de evenementen, sponsoring, ledenwerving en het verbinden van mensen. Dat vind ik het leukst.” Op dit moment zijn alle pijlen gericht op de organisatie van de kerstmarkt, die al snel volgt na de intocht van Sinterklaas.
Veranderend verenigingsgevoel Christiaan merkt wel dat het traditionele verenigingsgevoel de laatste jaren is veranderd. “Mensen die vanuit de grote stad in een dorp komen wonen, hebben er minder behoefte aan om zich te binden aan een vereniging,” vertelt hij. Toch blijft hij zich ervoor inzetten. Maar… vanaf volgend jaar gaat hij het iets rustiger aan doen binnen de dorpsvereniging. Waarom? Omdat hij óók nog eens twee voetbalteams traint bij VV Brederodes. Dus ja: hij is niet alleen binnen zijn eigen dorp actief, maar ook al jaren bij de voetbalvereniging. Ook daar stopt hij ziel en zaligheid in. Ondanks dat is het soms een uitdaging om ouders te vinden die willen vlaggen of een wedstrijd willen fluiten.
Hardlopen als uitlaatklep Gelukkig weet Christiaan zijn hoofd goed leeg te maken. Hij is namelijk fanatiek hardloper. “Heerlijk om regelmatig alleen of in een groep een flink stuk te rennen. Zo ben ik ook betrokken geraakt bij de Vrijstad Vianen Loop. Wat een prachtig evenement.”
Nog meer vrijwilligerswerk? Natuurlijk! Op de vraag of hij nog meer verenigingen of instanties helpt, begint Christiaan hard te lachen. “Mijn vrouw zit echt in de organisatie, maar ik help graag op de dag zelf. Je moet je bedenken: als er geen vrijwilligers zijn, hebben dit soort evenementen geen bestaansrecht. Dus voel ik me verantwoordelijk om mijn steentje bij te dragen.” Het vrijwilligersbloed stroomt dus rijkelijk – en dat heeft hij zeker van huis uit meegekregen.
