RAVENSWAAIJ - Met haar 27 jaren is Sophie Warmerdam de jongste, zelfstandig werkende uitvaartverzorgster van Nederland. Wat drijft haar en hoe is ze op relatief jonge leeftijd in dit vak gerold? “Dat ik de jongste van Nederland ben, zegt mij vooral dat het vak aan het vergrijzen is.”
Sophie zegt dat het fijn is voor nabestaanden dat zij een jonger iemand naast zich weten tijdens zo’n intense levensperiode. “Zeker als je op jonge leeftijd te maken krijgt met de dood en / of het verlies van een kind.”
BetrokkenDe Ravenswaaijse is in het vak gerold door haar vorige beroep: het fotograferen van stilgeboren kinderen. Dit deed ze ook al als zelfstandige. “Hierdoor ben ik betrokken geraakt bij jonge gezinnen die kinderen verloren en ouders die hun kinderen moesten verliezen. Wanneer je net bent bevallen en vader of moeder bent geworden is het fijner dat er een jonge vrouw dan een man strak in pak naast je kraambed staat.”
In een relatief korte tijd bouw ik een stevige band op met mensen in een periode dat ze superkwetsbaar zijn
Mensen echt ontmoetenWat de jonge uitvaartverzorgster met stip op 1 zet van de leukste aspecten van haar beroep is het intensieve contact dat ze heeft met mensen. “Dit zijn echt ontmoetingen,” zegt ze hierover. “In een relatief korte tijd bouw ik een stevige band op met mensen in een periode dat ze superkwetsbaar zijn. Ze hebben geen maskers op en vallen compleet uit hun dagelijkse rol. Zo leer ik mensen echt kennen.”
OnvoorspelbaarOp nummer 2 staat de afwisseling. “Geen dag is hetzelfde,” licht Sophie toe. “Het onvoorspelbare vind ik er juist leuk aan. En wat ik ook heel fijn vind aan mijn vak van uitverzorgster - dat staat op nummer 3 - is dat ik van betekenis kan zijn voor een ander. Dat vind ik heel belangrijk, want zo maak ik het verschil voor de toekomst.” Ze bedoelt hiermee dat een afscheidsweek de basis vormt voor de periode van rouw die daarna volgt. “Tijdens mijn opleiding merkte ik dat ouders vastliepen in hun rouwproces en er professionele hulp bij nodig hadden. Dat had vaak te maken met de slechte begeleiding tijdens de afscheidsweek. Ik voelde dat ik hier een missie in had.”
Rouw wordt extra zwaar als je je er niet over kunt of mag uiten
Donkere periodenZelf heeft de Ravenswaaijse uitvaartverzorgster donkere perioden gekend in haar – weliswaar jonge – leven. Ze heeft diverse rouwepisodes doorgemaakt. “Daarom kan ik er beter mee omgaan. We leren niet meer om te rouwen, om hier de tijd voor te nemen en er aandacht voor te hebben. Ik vind dat echt van levensbelang. Vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken en het heeft veel impact op ieders leven. Toen ik jong was, spraken we er weinig over en toch geeft het veel verbinding. Rouw is al zo’n individueel proces. Dit wordt extra zwaar als je je er niet over kunt of mag uiten.”
SpanningsboogAls uitvaartverzorgster staat Sophie wel de hele dag ‘aan’. Ze geeft grif toe dat ze voor een vak met een grote spanningsboog heeft gekozen. Mijn overtuiging over het belang van mijn werk geeft daar een goed tegenwicht aan,” legt ze uit. “Deze is gebaseerd op het nemen van verantwoordelijkheid.” Naast haar veeleisende beroep draagt Sophie de zorg voor een gezin met drie jonge kinderen. “En mijn man werkt als ondernemer veel vanuit huis. Alles bij elkaar is het een vrij ongebruikelijke combinatie. Onze kinderen snappen het als mamma ‘moet gaan’. Ze weten dat ik mensen help wanneer er iemand overleden is, omdat we heel open en eerlijk over de dood en verdriet praten.”
Dit past 100% bij wie ik ben
Focus op afscheid nemenDe officiële specialisatie van Sophie is baby- en kinderverlies. Ze heeft haar focus meer gelegd op afscheid nemen. “De kunst is om de eerste 24 uur zo goed mogelijk door te komen. De uitvaart zelf is natuurlijk ook belangrijk, maar stilstaan bij het afscheid verdient wat mij betreft net iets meer prioriteit. Vaak krijgt Sophie de vraag: ‘waarom ben al zo jong actief in deze branche?’ “Dit komt omdat ik op school nooit heb gekeken naar een beroep dat past bij mijn karaktereigenschappen. Dit past 100% bij wie ik ben. Ik vind het echt bijzonder en speciaal dat ik dit mag doen.”