LEXMOND - Vliegensvlug rijden de fietsers Lexmond door. Tijdens de 51e wielerrace zaterdag werd er gestreden voor de winst door eliteheren, damesteams en oud-profs. Wielerraces in kleine dorpjes komen steeds minder vaak voor, maar in Lexmond houden ze koste wat het kost vol. "Het brengt mensen in het dorp samen en dat is het belangrijkste."
Gerrit Plieger (77) is geboren en getogen in Lexmond en kwam al die jaren geleden op het idee. "Ik fietste altijd samen met mijn vader. Toen dacht ik, we moeten een race organiseren in Lexmond." Zo gezegd zo gedaan. Nu meer dan een halve eeuw later geniet hij er nog volop van. "Ik keek als jochie al naar het wielrennen, daar zijn we mee opgegroeid met de wielerziekte."
Wielercircus "Vanmorgen zaten we met dertig mensen aan het gebak en we hebben heel Lexmond omgetoverd in een wielercircus", zegt Jaap Boogaard (66) die al zevenendertig jaar in de organisatie zit. Zij organiseren dit met acht mensen en ruim 30 vrijwilligers. "Wielrennen is schitterend en geeft een gevoel van vrijheid. Maar het is ook erg pittig en zwaar."
Het elite mannenteam rijdt vanaf twee uur 's middags. Na een spannende strijd van 80 kilometer heeft Jos Koop goud gewonnen. Jens van den Dool heeft zilver gewonnen en Lance Venema brons.
Minder georganiseerd Er worden volgens Boogaard steeds minder wielerraces worden georganiseerd in kleine dorpen in Nederland. "Het aantal deelnemers loopt terug en het komt vooral ook door de regelgeving. Vergunningen zijn moeilijk te krijgen en er komt heel veel bij kijken om het veilig te laten verlopen. Maar wij gaan stug door." Ze hebben genoeg vrijwilligers en sponsors. Hij laat ook weten de jeugd erbij te willen betrekken.
Het wielrennen trekt aandacht van mensen in en buiten het dorp. Zo kijkt Piet (72) met zijn familie langs de hekken. "Ik woon hier al heel mijn leven, ik vind het erg leuk", zegt hij. Ook twee vriendinnen Jinthe (13) en Liv (11) staan langs de zijlijn. "Ze rijden erg hard en het is gezellig om samen te kijken."
Oud-profs Er zijn meerdere races die dag in Lexmond. Om vier uur 's middags rijdt het elite vrouwenteam, daarna mogen kinderen fietsen en in het begin van de avond rijden oud-profs. Zo doet Michael Boogerd mee. Hij is drie keer wielrenkampioen geweest in Nederland "Het is leuk om nog in competitie te komen en je ziet oude collega's weer", zegt Boogerd. Hij vindt dat wielerraces in kleine dorpen moeten blijven. "Ik ben opgegroeid met wielrennen in kleine dorpen, op aangelegde parcours is het veel minder romantisch. Dus het is extra leuk om op de openbare weg te rijden."
Ook Marianne Timmer, olympisch schaatskampioen is aanwezig. Naast schaatsen doet ze ook aan wielrennen. "Door het wielrennen ruim je je hoofd op. Je daagt jezelf ook uit dus je leert jezelf steeds beter kennen", zegt Timmer.
Het is volgens één van de organisatoren Boogaard belangrijk om dit te blijven organiseren. Het brengt mensen volgens hem bij elkaar. "We zitten vaak op schermen te kijken, op deze dag gooien we het scherm aan de kant en op deze dag gaan we kijken met elkaar." Dat kan Jinthe (13) beamen: "Het is leuk door de sfeer die je hierbij hebt, als je op tv kijkt heb je die sfeer veel minder.
