KERK-AVEZAATH - Haar naam? Geerda van Beekhoff-van Selms uit Kerk-Avezaath. Grote kans dat je nog nooit van haar gehoord hebt. Maar deze vrouw was ongelofelijk belangrijk voor de emancipatie van plattelandsvrouwen vertelt Omroep Gelderland. Zo was ze voor de oorlog al betrokken bij het werk van de toen net opgerichte Bond van Boerinnen en andere plattelandsvrouwen. In de aflevering van Ons Dorp over Kapel-Avezaath en Kerk-Avezaath komt ze kort in beeld.

Geerda groeide op in Grijpskerke en in Nijmegen waar haar vader predikant was. Toen haar man in 1939 burgemeester van Zoelen werd verhuisde ze met hem naar Kerk-Avezaath. En zoals dat in die tijd ging met vrouwen van notabelen: voor je het weet wordt je in allerlei bestuurswerk betrokken. Zo was ze een van de oprichters van de afdeling Echteld-IJzendoorn.

Koningin Juliana
Na de oorlog zou haar ster tot grote hoogte rijzen. Zo werd ze achtereenvolgens voorzitter van de afdeling Gelderland en lid van het landelijke bestuur. In 1955 werd ze zelfs voorzitter en wist ze koningin Juliana als beschermvrouwe van de jubilerende bond te strikken.

Als voorzitter maakte zich sterk voor de scholing van plattelandsvrouwen. Want vrouwen vormden volgens haar de sleutel tot de verbetering van de leefomstandigheden op het platteland. Daarom werden in alle afdelingen lezingen en cursussen gegeven over uiteenlopende onderwerpen als de maatschappij en economie maar ook hygiëne.

In de jaren vijftig tijd groeit haar stel ook internationaal. In 1959 wordt ze gekozen tot president van de ACWW, de Associated Country Woman of the World. Een organisatie met meer dan 6 miljoen leden in 142 landen. Het geeft haar de kans om haar ideeën over de rol van vrouwen ook uit te rollen naar ontwikkelingslanden, want zo zegt ze ‘Een rijke oogst is nog geen voedsel. Dat wordt het pas als het door de handen van een vrouw is gegaan.’

De halve wereld over
Als presidente van de ACWW was ze in die jaren niet vaak in de Betuwe. Ze vloog de halve wereld over, ze bezocht Australië, de Verenigde Staten, maar ook Zuid-Afrika en Tanzania. Ook was ze regelmatig op het hoofdkantoor in Loden en in Rome, de vestigingsplaats van de FAO. Maar ondanks al die reizen bleef haar hart in de Betuwe. Zo verzorgde ze de uitgave van ‘Zoelen in oude ansichten’ en ‘Avezaathen en Wadenoijen in oude ansichten’.

In 1998 overleed ze op 84-jarige leeftijd in Doorn. Vier jaar na haar dood veranderde De Bond van Plattelandsvrouwen haar naam in ‘Vrouwen van Nu’ die dit jaar het 95-jarig bestaan viert. En wat zou het mooi zijn als in dat jubileumjaar ergens in Nederland een straat naar deze markante vrouw wordt vernoemd.