WADENOIJEN - Voor de meeste wandelaars is de derde dag van de 4Daagse de zwaarste. Voor de 48-jarige Addie Kusters uit Wadenoijen is dat juist anders. De Zevenheuvelenroute is zijn favoriet. “Ik houd wel van een beetje uitdaging”, zegt hij na afloop van de etappe.
Kusters loopt dit jaar voor de derde keer de Vierdaagse. Opvallend genoeg noemt hij zichzelf helemaal geen wandelaar. “Ik ben eigenlijk meer een hardloper. Drie jaar geleden ontstond het als een geintje met collega's die naar de Vierdaagsefeesten wilden. We zochten een goede reden om daarnaartoe te mogen en toen bood ik aan om de 4Daagse te gaan lopen”, vertelt Addie.
Het eerste jaar liep Addie om geld op te halen voor Hospice Tiel. “Mijn moeder was toen net overleden. Ik heb toen 2.000 euro opgehaald”, vertelt hij. Na die ene keer kreeg Addie de 4Daagsekoorts te pakken. “Ik loop hem nu gewoon voor de lol.”
Zevenheuvelen Addie houdt van snel wandelen. “Ik loop lekker door en neem ook geen pauzes.” De eerste twee dagen liepen dan ook wat minder lekker. “Dan zijn de wegen wat smaller en kun je minder makkelijk inhalen. Bij de route van vandaag kan ik makkelijker inhalen en ik houd ook wel van een uitdaging.”
Verder gaat het Addie fysiek allemaal goed af. Blaren heeft hij nog nooit gehad. “Mijn kuiten en schenen zijn wel wat gevoelig, maar dat hoort erbij. Ik zie onderweg genoeg mensen die het veel zwaarder hebben.”
Dat hij weinig problemen ondervindt, schrijft hij toe aan zijn sportieve levensstijl. “Ik voetbal nog, loop hard en heb dit voorjaar nog een marathon gelopen. Voor de Vierdaagse heb ik vier keer ongeveer dertig kilometer getraind.”
Bijna gedragen Addie loopt de 4Daagse niet voor het wandelen – want hij is een hardloper – maar vooral voor de sfeer. “Als je de Zevenheuvelen op loopt en ziet wat de mensen daar langs de kant doen, dan word je bijna gedragen door het publiek. Iedereen moedigt je aan, deelt eten en drinken uit en zorgt voor een geweldige sfeer”, legt hij uit.
Juist die saamhorigheid maakt de Vierdaagse volgens hem zo bijzonder. “Je hoort onderweg zoveel verhalen van mensen die lopen voor een overleden vader of moeder of voor iemand die ziek is. Dat geeft ontzettend veel kracht.”
Laatste kilometers Vrijdag wacht de slotdag, waarop Addie vooral uitkijkt naar de laatste kilometers richting de Via Gladiola. “Dan staan er zoveel mensen langs de kant. Dat is echt bijzonder. Ook de bewoners die met ambulances of bedden langs de route worden gebracht om de wandelaars binnen te halen. Dat zijn momenten die je raken.”
Na de finish is het tijd om het succes te vieren. “Mijn collega's en vrienden komen me binnenhalen en daarna gaan we nog even naar de Vierdaagsefeesten. Dat hoort er toch ook een beetje bij. Ik zie wel tot hoe laat ik het volhoud”, lacht hij.
