SPIJK - Het is nog altijd onduidelijk wat er gaat gebeuren met de 670.000 ton staalslakken in Spijk. Een werkgroep van overheidsinstanties werkt momenteel zes oplossingsrichtingen uit. Die variëren van het volledig afvoeren van de staalslakken tot het inpakken ervan. De kosten lopen uiteen van ongeveer 22 miljoen tot maximaal 207 miljoen euro, blijkt uit een informatienota aan de raad.
 
Sinds 2019 liggen de staalslakken bij Golfclub The Dutch in Spijk. Ze zouden gebruikt worden voor een geluidswal, maar werden een hoofpijndossier voor de gemeente West Betuwe.
 
Uit onderzoek is namelijk gebleken dat staalslakken, wanneer ze in contact komen met regenwater, schadelijke stoffen kunnen afgeven. Waait dat stof later op, dan kan het pijn en ongemak veroorzaken aan ogen, luchtwegen en de huid. 

Daarom zijn de staalslakken nooit gebruikt voor de geluidswal, maar ook niet meer verplaatst. Niemand wil ze.
 
Werkgroep
Om tot een oplossing te komen is een werkgroep samengesteld met betrokkenen. Die werkgroep bestaat uit de gemeente, provincie, waterschap, omgevingsdienst, ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en de Inspectie Leefomgeving en Transport. “Doel is om gezamenlijk met initiatiefnemer [The Dutch] en omwonenden te komen tot een veilige en haalbare oplossing met draagvlak”, schreef de gemeente in april aan inwoners.
 
Uit de raadsinformatiebrief blijkt nu dat er zes scenario’s op papier staan. “Elke oplossing wordt beoordeeld op haalbaarheid, veiligheid, kosten en doorlooptijd. De initiatiefnemer, de eigenaar van het terrein, is verantwoordelijk voor het uitwerken van de oplossing. De overheden beoordelen of die oplossing voldoet aan alle eisen”, legde de gemeente eerder uit in de brief aan inwoners.
 
In de raadsinformatienota benadrukt het college dat zij zelf niet opdraait voor de kosten. “De kosten liggen primair niet bij de gemeente, maar bij de initiatiefnemer”, staat er in de informatienota.
 
Zes varianten
De zes varianten verschillen in aanpak, maar ook vooral in de kosten. De opties zijn:

• het volledig inpakken van de staalslakken op locatie in een afgesloten constructie (maximaal 23 miljoen euro);
• het isoleren en beheersen van de staalslakken op locatie (maximaal 80 miljoen euro);
• een stortplaats op de huidige locatie aanleggen (circa 145 miljoen euro);
• volledige afvoer naar stortplaatsen in Nederland (circa 207 miljoen euro);
• export naar het buitenland (maximaal 65 miljoen euro);
• een combinatie van deels afvoeren en deels inpakken (kosten nog onbekend).

Het lijkt erop dat de eigenaar van The Dutch het liefst gaat voor scenario één, de goedkoopste. “Voor de inpakvariant op locatie heeft de initiatiefnemer een uitgebreid ontwerp laten maken”, stond geschreven in de eerdere brief van april.

Dit plan is onderzocht door de Advieskamer Bodembescherming en is niet goedgekeurd. Het is namelijk onvoldoende uitgewerkt. Er is dan ook nog geen keuze gemaakt voor een voorkeursvariant.
 
Wat nu?
De komende maanden worden alle lopende onderzoeken afgerond. In oktober staat een bestuurlijk overleg met de staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat gepland. Daarna willen de betrokken instanties een richtinggevend besluit nemen over de toekomst van de staalslakken in Spijk.
 
Voor inwoners van Spijk is nog altijd onduidelijk welke oplossing het gaat worden. Wel is duidelijk dat de betrokken partijen de komende maanden verder werken aan een besluit.