HAGESTEIN - Harry van Straaten kan moeilijk stilzitten. Dat was volgens hemzelf al zo voordat hij vier jaar geleden de diagnose kanker kreeg. Toch is er sindsdien wel iets veranderd. Waar de 62-jarige Hagesteiner vroeger vooral veel dingen oppakte én afmaakte, verloopt dat tegenwoordig soms wat chaotischer. “Maar stilzitten heb ik eigenlijk nooit goed gekund.” Op 10 oktober komt die eigenschap goed van pas. Dan organiseert hij in Everdingen zijn eerste – en volgens Harry meteen ook zijn laatste – festival. Met Gestrekt Been moet vooral een mooie dag vol muziek worden, maar natuurlijk met een belangrijk doel: zoveel mogelijk geld ophalen voor KWF.

Harry werkte jarenlang fulltime als vrachtwagenchauffeur in het buitenland. Een baan waarbij hij veel onderweg was en daardoor ook vaak van huis. Inmiddels werkt hij drie dagen per week en heeft hij naar eigen zeggen alle tijd om leuke dingen te ondernemen. En dat doet hij dan ook.

Een festival organiseren stond alleen nog niet op zijn lijstje. “Dit is echt de eerste keer dat ik zoiets doe. En waarschijnlijk ook de laatste”, zegt hij lachend. “Er komt ontzettend veel bij kijken.” Gelukkig staat Harry er niet alleen voor. Zijn hele familie helpt mee en ook de mensen achter JamPop uit Everdingen springen bij. Zij beschikken onder meer over podia, licht en geluid en weten wat er allemaal komt kijken bij het neerzetten van een festival. Maar ook met al die hulp blijft er genoeg te regelen.

Een idee dat bleef hangen
Het idee voor het festival ontstond tijdens een periode waarin Harry zelf veel steun kreeg. Na zijn diagnose nierkanker ontving hij ontzettend veel kaarten en steunbetuigingen. Dat maakte indruk. “Ik dacht op een gegeven moment: als ik nu eens iets voor een goed doel zou organiseren, zouden mensen dan ook zo betrokken zijn?”

Die vraag bleef hangen. En dus begon Harry vorig jaar voorzichtig met het benaderen van bands. Hij vertelde over zijn plan voor een avondvullend benefietfestival en vroeg of ze daaraan mee wilden werken. Het antwoord verbaasde hem. “Eigenlijk zei iedere band meteen ja.” En daarmee werd het oorspronkelijke plan steeds groter. Wat begon als een avondprogramma groeide uit tot een middag én avond met maar liefst vijftien bands. Op verschillende podia klinkt op 10 oktober een flinke muzikale mix: van soul, funk en pop tot rock en zelfs flamenco. Ook buiten is muziek te horen, met optredens van singer-songwriters.

Dat zoveel bands en sponsoren enthousiast reageerden, bevestigt voor Harry iets wat hij tijdens de voorbereiding steeds sterker is gaan voelen: lokale initiatieven kunnen rekenen op veel betrokkenheid.

Vier jaar oud en al verkocht aan de gitaar
Dat Harry voor muziek koos, is eigenlijk helemaal niet zo vreemd. Zijn liefde voor de gitaar ontstond al toen hij vier jaar oud was. Zijn kleuterjuf speelde in de klas gitaar. Harry merkte dat de muziek hem rustig maakte. Het instrument bleef hem bij. Toen hij zestien was, kocht hij zijn eerste akoestische gitaar. Hij werkte destijds in een garage waar een collega gitaarles gaf. “Zo worden plantjes gezaaid”, zegt Harry.

In 1982 of 1983 kwam daar zijn eerste elektrische gitaar bij. Hij groeide op in een muzikaal gezin, al kon hij zelf nooit noten lezen. Muziek maken deed hij vooral op gevoel. Zijn muzikale smaak veranderde door de jaren heen, maar de liefde voor muziek bleef. In zijn jonge jaren was hij bijvoorbeeld groot fan van Status Quo en later ontdekte hij ook meer instrumentale muziek. Tegenwoordig is het vooral de rust die muziek hem geeft die belangrijk is.

Eigenlijk is dat nog steeds hetzelfde als toen ik vier was. Muziek geeft me rust.

Met gestrekt been
De naam van het festival verwijst naar de manier waarop Harry met zijn ziekte probeert om te gaan. “Met gestrekt been” betekent voor hem nog altijd dat hij blijft vechten. Opvallend genoeg voelt Harry zich momenteel goed. “Gek genoeg voel ik me helemaal niet ziek. Ik heb eigenlijk ook niet echt slechte dagen.”

Dat betekent niet dat hij vergeet wat er speelt. De ziekte is onderdeel van zijn leven, maar bepaalt niet zijn hele leven. Wat de afgelopen jaren hem vooral hebben geleerd? “Het klinkt supercliché, maar: pluk de dag. Het leven is voor mij een verrijking. Ik doe heel veel leuke dingen, dingen die ik anders misschien nooit in mijn leven gedaan zou hebben.” Een van die dingen staat op 10 oktober letterlijk op het podium.

Een dag om nooit te vergeten
Of Harry op de dag zelf emotioneel zal worden, daar heeft hij eigenlijk nog niet zo over nagedacht. “Maar nu je het zo vraagt, verwacht ik dat wel.” Voorlopig is hij vooral nog druk met de laatste voorbereidingen. En met een bijzondere afsluiting. Samen met de organisatie wordt gewerkt aan een verrassende chequeoverhandiging aan KWF. Daarmee hoopt Harry het rondje compleet te maken.

Van een idee dat ontstond vanuit dankbaarheid voor alle steun die hij zelf kreeg, naar een festival waar tientallen mensen samenkomen om iets voor een ander te betekenen. En misschien is dat uiteindelijk precies waar het voor Harry om draait. Samen muziek maken, samen genieten en samen iets betekenen.

Kaarten voor “Met Gestrekt Been festival” kunnen onder andere gekocht worden via www.jampop.nl